بازاري كه نبايد فراموش شود در ميان شلوغي و هياهوي چهاراه بازار قم، تابلوي سبزرنگي به چشم ميخورد كه نشان ميدهد پاي سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري به آن باز شده است. روي تابلو نوشته شده: «راسته بازار نو قم». بازار هميشه مملو از جمعيت است. از زمان صفويه همين طور بوده است. از همان زمان تا كنون كمتر كسي در بازار ديده شده كه به ارزشهاي تاريخي و فرهنگي بازار توجه كرده باشد. وقتي وارد بازار ميشوي در نگاه اول طاقديسهاي بلند سفيد و گچين(كه بخشي از آنها در حال حاضر در حال مرمت است) نظر را جلب ميكند. معماري آن به گونهاي است كه علاوه بر زيبايي از گرماي تابستاني و كويري قم نيز ميكاهد. در ابتداي بازار كه هنوز هم به نام "بازار مسگرها" معروف است، در گذشته هاي نه چندان دور مغازههاي مسگري همراه با سر و صداهاي خاص آن وجود داشته كه امروز جز نام و يادي از آن باقي نمانده است و تمام مسگريها به مغازه هاي لوكس تغيير هويت دادهاند. در بازار كه قدم ميزني، آنچه بيش از همه به چشم ميآيد، تغييرات و بي مهريهايي است كه در سالهاي گذشته نسبت به آن روا داشته شده و تا حدي از ارزش تاريخي و هويت فرهنگي آن كاسته است. اوج اين بي مهريها در ورودي ديگر بازار به خوبي نمايان است. ورودي ديگر بازار كه به چهار سوق و سراي بناها ختم ميشود، به طور كل دستخوش تغيير شده است. سقف چهارسوق فرو ريخته و بخشي از سراي بناها علاوه بر دخل و تصرف هاي بسيار، در حال تخريب است. اما هنوز معماري زيبا و خاص طاقديسهاي آجري دالانها و كاروانسراهايي كه به بازار منتهي مي شوند، نظر را به خود جلب ميكند. معدود دكانهايي هم كه بدون تغيير ماندهاند، سقف بند طاقديسي و گچي دارند و مغازههايي نيز هنوز در گوشه گوشه بازار هستند كه با پيشخوانهاي خود از سالهاي قبل پذيراي خريداران بوده است. يكي دو مورد از در دكانهاي بازار بدون تغيير ماندهاند كه از جنس چوب و طراحي سادهاي برخوردارند. مجموعههاي كم نظيري از هنر معماري دوران اسلامي در ايران از جمله تيمچه بزرگ، سراي حاج عباس قلي، سراي شين، حمام و كاروانسراي حاج عسگرخان ارزش بازار قم را چندين برابر كرده است. منبع: میراث خبر
