عنوان ندارد
بعد از ۲۴ روز ننوشتن، با خودم گفتم خیلی چیزها برای نوشتن در وبلاگ دارم، اما همین که خواستم شروع به نوشتن کنم، هیچی به ذهنم نیومد، می دونم این بار هم مثل همیشه ایراد از ذهن منه، هر موقع لازمش دارم جا میزنه، البته حق داره، این قدر گرفتارش کردم، این قدر مشغولیات (عمدتا به درد نخور) براش فراهم کردم که تا الان هم نپوکیده خیلی مرام گذوشته. اوووووووووه، اگه هر کس دیگه ام بود شاید کم میاورد، کی می تونه پنج شش جای مختلف رو با هم سرچ کنه و بخواد از همه اش نتیجه مثبت بگیره، گوگل به اون بزرگی قدرت سرچش انقدر بالا نیست، این که دیگه ذهن منه. (روی این جمله آخر خب دقت کنید.)
بگذریم، هر چی بیشتر بنویسم اوضاع ذهن ناآرومم بیشتر نمایون میشه. گاهی مواقع سکوت بهترین مرهمه.
پانوشت: حالا هی گیر بدید آپدیت کن، آپدیت کن.
+ نوشته شده در پنجشنبه 28 مهر1384ساعت 17:16 توسط دانشجوی قم
|
